POLKAS.NL

Web-Log 2014

 

 

Thanksgiving Polka Party & Awards Show 2014.

 

8 december,

Opnieuw hadden we een prachtige week in Amerika. We hebben heel veel mensen gezien en gesproken. Er speelden heel veel goede polka bands. En het was opnieuw een schitterende Awards Show. Met heel veel winnaars die het verdienden om een prijs in ontvangst te mogen nemen. Op vrijdag vlogen we van Amsterdam - Schiphol naar Detroit. Daarna een binnenlandse vlucht van Detroit naar Greensboro. Voordat we naar Cleveland vertrokken bezochten we namelijk eerst familie die in Greensboro, North Carolina wonen. Met hun hadden we een paar hele leuke dagen. Onlangs had ik op eBay een doos met Awards Show programma boeken gewonnen. Daar staat altijd heel veel informatie in die ik goed kan gebruiken voor de nieuwe Cleveland-Style Polka Hall of Fame website en de polkas.nl website. De doos stond daar al voor mij klaar. Tot mijn verrassing bleken het Awards Show programma boeken te zijn die van Jim Kozel waren geweest. Jim Kozel heeft heel wat jaren aan de shows meegewerkt. In de programma boeken staan veel aantekeningen van Jim. Bijzonder interesant.

 

Woesdagmorgen vertrokken we richting Cleveland. Dat betekende dat we al om vier uur 's ochtends moesten opstaan. Vanuit Greensboro vlogen we naar Detroit. In Detroit hadden we een huurauto waarmee we naar Cleveland reden. In Detroit lag sneeuw, en toen we weg reden begon het nog een beetje te sneeuwen ook. Maar het viel allemaal mee, en hoe dichter we bij Cleveland kwamen hoe beter het weer werd. Onderweg zijn we nog even gestopt voor ontbijt en later nog een keer voor koffie. Het was niet superdruk op de weg. Volgens planning arriveerden we precies om één uur in Cleveland. Tien minuten later waren we in het museum van de National Cleveland-Style Polka Hall of Fame. Rosemary Koss en Joe Valencic waren daar aanwezig. Het was een hartelijk weerzien. In de museumshop kocht ik de nieuwste polka cd's. In het museum was weinig veranderd. De tentoonstelling met accordeons van bekende artiesten is nog steeds te zien. Rosemary van de museumshop vertelde dat de cd van Joey Tomsick die ik onlangs heb uitgebracht erg goed verkocht. Veel nieuw cd's waren er overigens niet. Helaas worden er steeds minder cd's uitgebracht. Er stonden wel weer bakken vol lp's, maar daar was het mooie waarschijnlijk al uitgehaald. Toen we bijna klaar waren om te vertrekken kwam Walter Ostanek binnen. Het was een hartelijk weerzien. We besloten om samen naar het hotel te rijden, maar dat liep iets anders. We raakten nogmaals aan de praat op de parkeerplaats, en toen we wilden instappen kwam daar Hank Thunander aanrijden met z'n busje. En ja hoor, daar was ook Jelse Vos uit Nederland. Terug in Cleveland. Jelse is een aantal jaren niet geweest. Vorig jaar vertelde hij mij aan de telefoon dat hij niet langer naar Cleveland ging. Hij had geen zin meer, en hij was niet langer geïnteresseerd in polka's. Hij was gestopt met het hele polka gebeuren. Eerlijk gezegd verbaasde mij dat wel. Jelse is inmiddels bezig een nieuw leven op te bouwen. Ondertussen was het al kwart over drie, terwijl we uiterlijk om drie uur in het Hotel hadden wilden zijn. Omdat het zeer druk was op de weg kwamen we pas om vier uur aan in het Marriott Hotel. Om 5 uur begon daar de welkomst party, de start van het Thanksgiving Polka Weekend. Nadat we hadden ingechecked moesten we nog uitpakken, en toen wisten we al dat we de welkomst party om vijf uur niet zouden halen. Het werd zelfs zes uur toen we daar arriveerden. Wat leuk om al die mensen weer terug te zien. Eerst even naar Mark Habat. De organisatie van de Thanksgiving Polka Party was dit jaar weer in zijn handen. Mark is overigens de zoon van Eddie Habat. Daarna even bij gepraat met Denny Bucar, George Staiduhar, Rita Mihelich, Ray Zalokar, Ray Somich en Tony Petkovsek. We hadden met Tony afgesproken om na de welkomst party met hem een hapje te gaan eten en daarna samen naar een Slovenian Home te gaan waar een Jam Session zou zijn. Helaas moesten we dat afzeggen. We waren kapot en te moe om die avond nog iets te ondernemen. Tony begreep dat gelukkig, en we zouden elkaar de volgende dag zien bij Sterle's. De welkomst Party was afgelopen en iedereen was weg. We praatten nog even na met Joe Valencic. Joe is de voorzitter van de Cleveland-Style Polka Hall of Fame. Dit jaar heb ik heel veel werk gedaan voor de Cleveland-Style Polka Hall of Fame, zo heb ik o.a. een nieuwe website gemaakt voor de organisatie. Joe Valencic had een paar nieuwe klussen voor mij. Ik heb direct ja gezegd. Allereerst het samen organiseren van een Polka Party in Nederland voor 2016. En Joe vroeg mij of ik cd producties wilde verzorgen voor de Cleveland-Style Polka Hall of Fame. De organisatie wil vanaf volgend jaar regelmatig polka cd's gaan uitbrengen. Toevallig was ik van plan om vanaf volgend jaar weer vaker cd's te gaan uitbrengen. Het voorstel van de Polka Hall of Fame kwam wel heel goed uit. Ik loop met het zelf uitbrengen van cd's tegen twee problemen aan: er worden bijna geen cd's verkocht in Nederland, en ik mag van veel artiesten geen cd's uitbrengen in Nederland omdat die in het verleden al een contract met iemand anders uit Nederland hebben getekend. Een voorbeeld daarvan is Walter Ostanek. Maar wanneer ik cd produceer die door de Polka Hall of Fame worden uitgebracht is dat probleem opgelost. Die avond hebben we direct een deal gemaakt. Volgend jaar verschijnen er temninste vier cd's. Alleen de eerste cd verschijnt nog op het polkas.nl label omdat die al in productie is. De release daarvan is in januari of februari. Na het geprek met Joe Valencic besloten we nog wat te gaan eten in de bar van het hotel, en daarna lekker vroeg naar bed. En wie zat er in de bar? Jawel Canada's Polka King Walter Ostanek. Altijd leuk om hem weer terug te zien. We maakten direct een afspraak voor de volgende dag. Want we hadden nog zaken te doen. We spraken af om de volgende morgen samen te ontbijten. Het was overigens koud in Cleveland, en in de nacht van woensdag op donderdag ging het flink sneeuwen.

 

De volgende dag, donderdag was het Thanksgiving, Tony Petkovsek had ons uitgenodigd voor een traditioneel Thanksgiving diner in Sterle's Restaurant. Dat was al om twaalf uur, dus we hadden afgesproken om vroeg te ontbijten. Precies om acht uur was Walter aanwezig, samen met zijn vrouw Irene en dochter Cheryl. Na het ontbijt kwam Mark Habat bij ons zitten en kwam het gesprek op cd's. Ik vertelde Walter en Mark dat mijn plannen gewijzigd waren en dat mijn cd producties voortaan door de Polka Hall of Fame zouden worden uitgebracht. Walter was zo enthousiast dat hij ter plekke een contract met mij tekende voor minimaal tien cd's. Inplaats van de cd van Joey Tomsick zou ik eingelijk een cd van Walter Ostanek uitbrengen. Alles was hiervoor rond, alleen de handtekening van Walter ontbrak nog. Uiteindelijk hebben we dat contract verscheurd, Walter stond er toch niet helemaal achter en uiteindelijk kwam ik per ongeluk met een beter idee. Het wordt een hele speciale cd die volgend jaar tijdens Thanksgiving door de Cleveland-Style Polka Hall of Fame wordt uitgebracht. Na deze leuke deal haalde ik nog even mijn laptop uit de hotelkamer om met Walter zijn albums op polkas.nl te bekijken. Dat had een speciale reden waarover ik nu nog niets kan vertellen.  

 

Na het ontbijt gingen we nog een kopje koffie drinken en toen was het alweer tijd om naar Sterle's te gaan. Het diner zou om twaalf uur beginnen. We waren keurig op tijd. Het Thanksgiving diner met Tony Petkovsek was erg gezellig. Tony Petkovsek is de man die 50 jaar lang op de radio zijn dagelijkse polka programma presenteerde. Hij was de oprichter van de Cleveland-Style Polka Hall of Fame. Tony organiseerde maar liefst 48x de Thanksgiving Polka Party. Inmiddels is de organisatie drie jaar geleden overgegaan naar de Cleveland-Style Polka Hall of Fame. In de loop der jaren hebben we met Tony een hele goede vriendschap opgebouwd. We vonden het overigens een hele eer om evenals vorig jaar door Tony te worden uitgenodigd voor het Thanksgiving diner. Andere genodigden waren Walter Ostanek, Denny Bucar, Joe Valencic en Greg Drust. De meningen over de kwaliteit van het Thanksgiving diner verschilden nogal. Ik hoorde in de wandelgangen dat de kok van de ene op de andere dag was vertrokken. Helaas voor de eigenaar, ook dit jaar was het in Sterle's Restaurant niet druk. De Polka Pirates traden op, en ja dat was best leuk.

 

Na het diner werd het tijd om terug te gaan naar het hotel waar om vier uur de eerste dag van de Polka Party zou beginnen. Ik wilde er al graag om drie uur zijn want ik had nog een klusje te doen. Ik had een doos flyers bij me om de nieuwe Polka Hall of Fame website en de nieuwe cd van Joey Tomsick te promoten. Die wilde ik op de tafels in de zaal leggen en verspreiden bij de ingangen van de zalen. Om precies vier uur ging dag één van start met Frank Moravcik uit Cleveland. Leuke band met o.a. Brian Papesh, veel Nederlanders doen zaken met Brian via eBay. Regelmatig bied Brian polka lp's aan op eBay. Na het openingswoord van Mark Habat werd iedereen welkom geheten door Joe Valencic. Daarna speelde Mike Luteran met zijn band Polka Magic. Helaas was de zangeres niet zo goed. En ook het repertoire was niet goed gekozen. Maar het volgende optreden maakte alles weer goed. Walter Ostanek! Hij werd begeleid door Bob Kravos en Frank Svet. In de begeleidingsband speelde saxofonist Dick Flaishman die nog in de Polka Poppers van Kenny Bass heeft gespeeld. Het was geweldig. De stemming zat er goed in. Ik had aan Walter gevraagd of hij het nummer Cleveland, The Polkatown wilde spelen. En met dat nummer begon hij. De stemming in de zaal zat er meteen in. Na Walter Ostanek traden Klancnic & Friends op. En die wisten de stemming er ook in te brengen. Als speciale gast trad Joey Miskulin op met Klancnik & Friends. Super! Helaas moesten we onze tijd verdelen tussen Klancnik & Friends en de Chardon Polka Band. De Chardon Polka Band speelde namelijk op dezelfde tijd in de kleine zaal. Uiteindelijk zijn we halverwege toch maar naar de kleine zaal verhuisd waar de Chardon Band een geweldige show gaf. De Chardon Polka band werd weer bijgestaan door DJ Kishka op wasbord. Die avond heb ik heel veel bekenden gesproken. En ook een paar mensen die ik nog niet had ontmoet. Aaron Dussing, Bill Bevec en Joe Godina. Vooral met Joe Godina klikte het. We hebben afgesproken contact te houden en elkaar te helpen diverse dingen. Het is altijd leuk zo'n fanatiek iemand te leren kennen. Ieder jaar zeggen we, we komen voor de polka muziek, maar ook voor de mensen. Moe gingen we die avond naar onze kamer.

 

De volgende morgen, om half negen hadden we een afspraak dat we met Mark Habat zouden ontbijten. En ja hoor, Mark was precies op tijd. In de ontbijtzaal van het Marriott Hotel stond een grote tafel gereserveerd. Wat een verrassing, er schoven nogal wat mensen aan waarmee we een goede band hebben. Tony Petkovsek, Walter Ostanek, Joey Miskulin, Denny Bucar en Joe Valencic kwamen er bij zitten. Dan wordt zo'n ontbijt wel heel erg gezellig. Na het ontbijt zijn we even naar het onlangs geopende Hofbrau Haus gelopen. Iedereen is daar nogal enthousiast over. Een enorme zaal, zo groot als een voetbalveld. Geen tafeltje was onbezet. Er stond zelfs een rij wachtenden buiten. Fred Ziwich speelt daar dagelijks. We zijn even naar hem toegelopen. Leuke man. De serveersters liepen overigens allemaal in zo'n Tiroler jurkje. Met bier per liter en worsten van een halve meter.     

 

Na het Hofbrau Haus was het alweer tijd voor de tweede dag van de Thanksgiving Polka Party. Dus we liepen weer richting Marriott Hotel. Om drie uur begon dat met een optreden van Rob DeBlander uit Michigan. Geweldig hoe die kan spelen. Na Rob Deblander speelde de Skovenski Family Band. Heel erg goed. De accordeonist van de Skovenski Band was er niet. Hij werd vervangen door Mikey Dee. Na de Skovenski Family Band kwam Fritz's Polka Band op het podium. Het is eerlijk gezegd niet mijn stijl. Ik keek echter meer uit naar de volgende act waar ik heel benieuwd naar was. Een optreden van The Polka Stars Of Tomorrow. Jong talent uit Cleveland en omstreken. Met onder andere Aaron Dussing, Anthony Culkar, Logan Watson en R.J. Likovic. Echt heel erg goed. Ze speelden echte Cleveland-Style, ze hadden het juiste repertoire, en de vonken vlogen er bijna vanaf. Onder leiding van Joey Tomsick mocht iedereen komen spelen tijdens de Jam Session. Na de All-Star Jam Session met veel bekenden en minder bekenden op het podium was het tijd voor Alex Meixner om op te treden. Alex speelde de zaal letterlijk en figuurlijk plat. Alex kreeg naar ieder nummer een enorm applaus. Alex heeft een nieuwe saxofonist in zijn band die overigens ook heel goed is. Alex gaf een prachtige show. Veel publiek kwam naar voren, vlak voor het podium zodat de dansvloer te klein werd. De volgende artiest die optrad was Mike Schneider uit Wisconsin. Daar keek ik erg naar uit. Ik had hem nog nooit live gezien. Goeie band, en ook Joey Miskulin speelde nog even mee. Daarna dronken we nog even een borreltje op de kamer van Dick Tady, dat wordt zo'n beetje een gewoonte. Het is alleen van dat sterke spul wat je krijgt te drinken. Terug op onze kamer viel ik dan ook als een blok in slaap. De volgende morgen hoorden we dat we een jam sessie met Alex Meixner en Ron Likovic in de foyer van het hotel hadden gemist.

 

Zaterdagmorgen liep de wekker al weer vroeg af. Er stond een drukke dag op het programma. De dag van de Awards Show. Voor het eerst was de Awards Show in de grote zaal van het Marriott Hotel. We hoefden er de deur niet voor uit. Toch stond ik die dag tegen de middag even voor het hotel toen er iets merkwaardigs gebeurde. Ron Pivovar kwam naar mij toe. En we raakten aan de praat. Ron heeft vier jaar niet tegen mij gepraat. Niet dat we ruzie hadden, maar we negeerden elkaar. We hebben meer dan een uur staan praten. Ik ben heel erg blij dat we weer met elkaar praten. En dat heb ik hem uiteraard ook verteld.

 

Die middag werd er een fantastische Awards Show gepresenteerd. Evenals voorgaande jaren was Ray Somich daarbij de presentator. Er was een geweldige All-Star Band, en bekende artiesten zorgden voor vermaak en entertainment tijdens de twee uur durende show. Zo traden Walter Ostanek, The Chardon Polka Band, Fred Ziwich, Alex Meixner en Kim Skovenski op. Het thema van dit jaar was "Down At The Friendly Tavern." Erg gezellig en de tijd vloog voorbij. Een Show met veel winnars die echt een Award verdienden. Groot respect voor Denny Bucar die de Lifetime Achievement Award en totaal onverwacht de Tony Petkovsek Award kreeg. Een andere winnaar die veel respect krijgt van mij is Mark Habat. Hij won ook twee Awards, voor beste Promotie en beste Sideman van het jaar. Verder wonnen o.a. Brian O'Boyle, Kim Skovenski, Patti Candela en Kathy Hlad een Award. Bob Kravos & Walter Ostanek sleepten de Award voor het Beste Album van het jaar in de wacht voor de cd We Are Back. De felbegeerde Beste Band van het jaar Award werd opnieuw gewonnen door Frank Stanger. Nog niet zolang geleden plaatste ik mijn voorspelling van de Award winnaars op de website. Ik had er zeven goed en drie fout. Na de Show namen we afscheid van Walter Ostanek, hij reed direct na de Awards Show terug naar Canada. Tijdens het wachten zagen we Betty Spetich, de weduwe van Frank Spetich. Het was bijzonder en ontroerend om haar terug te zien.       

 

Na de Awards Show zijn we even snel gaan eten in het dichtsbijzijnde restaurant wat we konden vinden. Na het etentje liepen we terug naar het hotel. Helaas, de Polka Mass was al afgelopen. De Polka Teens of The 70s Turn 60 werd juist aangekondigd als volgende act. Een gelegenheidsband met muzikanten die dit jaar allemaal hun 60e verjaardag vierden. Met o.a. Fred Ziwich, Frank Moravcik, Brian Papesh en John Gerl. Grote afwezige was Don Wojtila die dit jaar ook 60 werd. Na de Polka Teens trad Fred Ziwich op met zijn International Sound Machine. Altijd goed. De laatste avond is meestal niet zo druk, maar deze keer was de zaal goedgevuld. Dat is wel eens anders geweest. Veel mensen bleven voor Fred Ziwich. En ook veel mensen kwamen speciaal voor de band waarmee de avond werd besloten. Frank Stanger. Band van het jaar in 2013 en 2014. Traditie getrouw wordt de Thanksgiving Polka Party altijd besloten met de Band van het jaar. Dus Frank Stanger staat volgend jaar ook weer op het programma. Frank is overigens bezig met een nieuwe cd die volgend jaar uitkomt. Ook dit jaar gaf hij weer een fantastisch optreden. Met veel bekende polka nummers. Met in de band Fred Gregorich als sideman. De laatste avond vloog voorbij. We namen alvast afscheid van veel mensen omdat we de volgende ochtend alweer zouden vertrekken. We liepen nog even door de zaal en de hal om bekenden goedendag te zeggen. Daarna inpakken, de volgende ochtend zouden we al vroeg vertrekken naar Detroit.

 

De volgende ochtend hadden we nog een afspraak om met Alex Meixner te ontbijten. We hadden nog wat dingen af te handelen. Alex gaat bijvoorbeeld zijn button box verkopen, en ik ga hem daar bij helpen. Vanaf volgend jaar wordt de button box te koop aangeboden. Om precies half tien 's ochtends reden we richting Detroit. Precies op tijd, en zonder problemen vlogen we terug naar Amsterdam. De volgende morgen om kwart over tien waren we weer thuis. Moe, en de dag moest dan eingelijk nog beginnen. Het was in ieder geval een prachtige polka week geweest. Volgend jaar dan hopen we weer van de partij te zijn.

 

 

 

 

 

 

Click here for more photos

   Thanksgiving, Cleveland 2014  

Mark Habat

Chardon Polka Band

Kim Skovenski & Katie Miskulin

Fred Ziwich & Alex Meixner

Ray Somich

Walter Ostanek

Ed Klancnik

Denny Bucar

Alex Meixner

Frank Stanger

All-Star Jam Session

Ray Zalokar

Joe Valencic

PHOF Home.
Polkas Home.
NEXT.
BACK.
SLOVENIAN STYLE POLKAS - CLEVELAND STYLE POLKAS - BUTTON BOX MUSIC - SLOVENE TUNES - YUGOSLAV FOLK SONGS